fazla oksijen kafa yapar.

belki de afrika'dan sıkılmıştı

2011-12-19T00:41:00.004+02:00

yıllardan bir yıl, yazlardan ise yine yazdı.
Jim Morrison bizim eve gelmişti, sonra da denize girmiştik.

why I need you?

2011-12-14T16:32:00.004+02:00

because I'm thirsty to death.

I'm thirsty for the intellectual minds -which is obviously absent in here-, I'm thirsty for talking hours and hours rather going in to the boliches get drunk and fuck with everyone -because you have nothing to do in that noise-, I'm thirsty for watching sunset with someone, I'm thirsty for swimming in a blue sea, I'm thirsty for cooking pudings and leave it on your desk and take your books as a trade.

I'm thirsty for you.

boynun diyorum;

2011-12-12T07:12:00.005+02:00

boynunu benim kadar kimse değerlendiremez. demiş abimiz, güzel demiş. zira boyun dediğin birisini sevme sebebi.

ha kemik ha omur.

babam hüzünden kendini belgesellere verdi.

2011-08-17T18:19:00.001+03:00

artık daha çok şu yer odaklıyım;

seren in argentina

bi de süper şeyler oldu burda anlatmıycam.

öptüm seni barbarossa.

2011-07-28T11:48:00.002+03:00

stone:
- bir göktaşı yığınının içine düştüm, küçük gezegencikler...
+ göktaşları mı?
- sanırım bu, her 5 yılda bi Merih'in yanından geçip dünyaya gelen Myrmidone Kümesi. tam ortalarındayım. büyük bir kaleydeskop gibi bir şey. içinde bütün renkler, biçimler, boyutlar var. tanrım, ne güzel bir görünüm.
sessizlik...
- onların arasında sürükleniyorum. beni aralarına kabul ettiler. ne lanetli bir son.

Resimli Adam, Ray Bradbury

botanical dimensions

2011-07-19T21:38:00.001+03:00

Pick a color
Blue..
Pick a number
Eight!
Pick another number
six...

Dream is destiny

You know, I just woke from a dream. It wasn't like a typical dream, it seemed more like I'd walked into an alternate universe. Yep, it's real. I mean, technically it's a phenomenon of sleep, but you can have so much damn fun in your dreams. And of course, everyone knows fun rules. Yeah...

Shpongle

dr. strangelove

2011-07-04T16:37:00.002+03:00

muffley: "... i'm sorry too, dimitri. i'm very sorry. alright! you're sorrier than i am! but i am sorry as well. i am as sorry as you are, dimitri. don't say that you are more sorry than i am, because i am capable of being just as sorry as you are. so we're both sorry, alright? alright. ..."

bir ben var, benden içerü

2011-05-31T20:42:00.001+03:00

kendileri; http://kaygisizaptal.blogspot.com/
ve de; http://erdemcetrez.blogspot.com/

om mani padme hum

2011-05-30T18:13:00.000+03:00

ya da bunun.

the patates püresi experience

2011-05-29T18:28:00.005+03:00

the patates püresi experience'ı tatmayan bir kişi, bir nevi bakiredir. vizyonu kısıtlı, çakraları kapalıdır. sağlıklı bir bünye için the patates püresi experience şarttır.

yapılan bir araştırmaya göre kişilik bozukluklarının ve cinsel iktidarsızlığın temel sebebi insanların hayatta hiç patates püresi yememiş olmasıdır.

patates püresi yapım açısından küçümsenecek bir şey değildir. lakin, nasıl Pınar Süt kullanılmadan yapılan bir patates püresi kötü oluyorsa, patatesleri püre haline getirirken boş düşünceler taşımak da patates püresini kötü yapabilir.

dikkat: patates püresi her gün tüketilmeye uygun değildir. fazlası, nişasta krizlerine yol açar.

ya da dadaistler kafalarına sürerler.

a human being who doesn't taste the smashed potatoes experience yet is a kind of virgin. his vision is limited and his chakras are closed. to have a healthy constitution, having the smashed potatoes experience is a must.

according to the studies, personality disorders' and impotence's basic reason depends on the one who didn't taste smashed potatoes before.

smashed potatoes are not the things to be carelessly done. however, if you don't use Pınar Milk for your smashed potatoes, they will be equally taste as bad as when you make your smashed potatoes while you're having empty thoughts in your mind.

caution: smashed potatoes are not for daily use. surplus smashed potatoes, make you go into starch crisis.

or some dadaists just spread them on their heads.

Yab Yum

2011-05-28T23:00:00.002+03:00

bunun dövmesini yaptırayım.

2011-05-28T22:59:00.001+03:00

arada sırada eski kayıtları okuduğunuzu görüyorum. etmeyin. eylemeyin. ürperiyorum.

2011-05-25T17:28:00.000+03:00

2011-05-21T17:41:00.002+03:00

- senin kaç tane aklın var?
+ benim 4 tane midem var.

Başka

2011-05-16T21:32:00.002+03:00

Başka from Seren Topaloglu on Vimeo.

ben kitap yazdım

2011-05-07T23:47:00.004+03:00

ilk kitabım hem de.
işte bu kapağı:

bu da arka kapağı:

pray for rain

2011-05-01T10:55:00.002+03:00

and their eyes changed
as they learn to see through flames
and their necks crane
as they turn to pray for rain

ulvi ulvi bu şarkı.
not the touch to earth'ten sonra en garip kafalar yaşatan parça falan sanırım

kum kitabı

2011-04-29T17:32:00.000+03:00

Çizgi sonsuz sayıda noktadan oluşur; düzlem sonsuz sayıda çizgiden; oylum sonsuz sayıda düzlemden; yüksek oylum ise sonsuz sayıda oylumdan… Kesinlikle hayır, bu, more geometrico değil, öykümü anlatmaya en iyi başlama yolu. Bugünlerde, her uydurma öykünün gerçek olduğunu öne sürmek adet oldu; benimki ama, gerçek.

...

Borges

muffin man

2011-04-29T16:04:00.002+03:00

çok güzel fotoğraflar çeken bir bayım gördüm: http://namniffum.deviantart.com
hem de o kadar güzeller ki.

ey, iki adımlık yerküre!

2011-04-27T19:57:00.002+03:00

senin bütün arka bahçelerini gördüm ben.

2011-04-02T00:40:00.000+03:00

Apoletlere inat, rütbesiz bir gelecek!

headlights

2011-04-02T00:38:00.001+03:00

yani nde, yani beyaz ışığı görmek; halüsinojenlerden daha sağlammış.

suyun altı

2011-03-30T21:07:00.000+03:00

ben suyun altını özledim
çünki orada balıklar uçarlar.
yani ben de.

her yanını saran hacmini
mercanlara vuran kırılmalarını da
ben suyun altında düşünürdüm en güzel
hem, ben suyun altında 1.5 katıyım.
olduğumun.

yani o zaman, daha zekiyim
yani o zaman, daha çok sevebilirim
yani o zaman, neyse işte…

muz kafası

2011-03-29T19:27:00.000+03:00

bu karede yazarın 6 yaşındaki kişiliğini görüyoruz.

- merhaba seren. bize biraz kendinden bahsetmek ister misin?
+ merhabalar. soğuk süt severim. ve her doğum günümde origami yapmaya çalışırım.
- sana hayatta başarılar dileriz.
+ ben de size mutluluklar.

phonies

2011-03-14T20:18:00.003+02:00

you smile to please
I try to care

you break my heart
you break my heart

I love you here
I love you here

iki kere tekrarlamanın, altını çizmekten daha iyi olduğunu düşünüyorlardı.

hem, ikimiz de güvendeydik.

2011-03-04T17:58:00.001+02:00

din öğretmenimiz bize uyuşturucu satardı. ama kullanmazdık. suya karıştırır, oraya buraya; çiçeklere dökerdik. çiçekler sağa sola sallanırdı. bi gün çok dökmüşüz, çiçek uçtu.

:/

2011-02-27T12:29:00.002+02:00

şu arkadaki muhteşemliğini hepimizden saklıyan kıza da bir bakın nolur; http://durboyveriyorum.blogspot.com/

bu da muhteşemliğin farklı bir cinsi; http://sarapmaviolsaydi.blogspot.com/

(bi de bunlar sevgili.)

Uzunçarşı.

2011-02-16T18:24:00.002+02:00

Uzunçarşı ne güzel. Uzun böyle. Benim gibi değil.
Uzunçarşı renklidir.
Uzunçarşı'da açılış ve kapanış partileri vardır, hem; bir düğüne de rastlayabilirsiniz bir doğum gününe de.
Uzunçarşı, topuklu ayakkabılar için değildir.
Uzunçarşı'nın sonunda bir Likya lahiti var.
Uzunçarşı'daki Bar Celona'da frozen için.
Uzunçarşı'da insanlar yaşar.
Uzunçarşı'da kediler de yaşar.
Uzunçarşı'da bogenviller hep yaşar.

seven simple rules of going into hiding:

2011-02-16T18:19:00.002+02:00

1- Never trust a cop in a raincoat.
2- Beware of enthusiasm and of love, both are temporary and quick to sway.
3- If asked; if you care about the world's problems, look deep into the eyes of he who asks, he will never ask you again.
4- Never give your real name.
5- If ever asked to look at yourself; don't.
6- Never do or say anything the person standing in front of you cannot understand. And finally;
7- Never create anything. It will be misinterpreted, it will chain you and follow you for the rest of your life.

I'm Not There - Arthur Rimbaud

sömestr efektleri

2011-02-05T22:53:00.001+02:00

2011-02-02T20:57:00.001+02:00

Diyelim yağmura tutuldun bir gün
Bardaktan boşanırcasına yağıyor mübarek
Öbür yanda güneş kendi keyfinde
Ne de olsa yaz yağmuru Pırıl pırıl düşüyor damlalar
Eteklerin uça uça bir koşudur kopardın
Dar attın kendini karşı evin sundurmasına
İşte o evin kapısında bulacaksın beni...

Can Yücel

bir gün çok sevdiğim bir adam şöyle bir şey yazmış;

2011-01-30T20:24:00.003+02:00

Rüzgarın tatlı bir dokunuş olduğu, kumsalların altın tozundan yapıldığı bir sahil kasabası varmış çok uzaklarda. Bu kasabanın sadece iki sakini varmış; bir adam ve bir kadın.

Adam ayaklarını kuma sokuyormuş denizin esrarengiz güzelliğini izlerken. Bunun nedeni aklına garip hatta bazen daha da garip şeyler gelmesiymiş.

Adam bunları yaparken kadın da o mükemmel denizde yüzüyormuş ve kadının çok hoşuna gidiyormuş adamın aklındaki garip şeyler.

Kadın adamı yüzmeye çağırmış. Beraber yunuslarla dans etmişler. Her türden dansı denemişler ama yunuslar dans etmeyi iyi bilmiyorlarmış. Yüzmüşler.

Adam kadına doya doya sarılmak istiyormuş. Kadın ise şaşırmış. Alışmıştı o bütün garip şeylerine adamın. Kabul etmiş kadın, adam ise sevinmiş. Bu ikili,
uzaktaki bu denizde sarılmışlar aralarındaki mesafenin denizden çok daha uzak olmasına aldırmadan.

Kadın öpmüş adamı. Adam şaşırmış. Alışık değilmiş ki bu kadar ilgiye, alakaya.

Ayrılmışlar oradan buluşmak için sözleştikten sonra.

Kasaba hiç boş kalmamış onlardan sonra. Hep iki sakini olmuş buranın; bir adam ve bir kadın.

Kadın Uyuyan Güzel’miş. Adam ise Beyaz Tavşan.

Kadın bir şeyler söylemiş, adam ise kağıda kalem ile saçmalamış.

ah carl;

2011-01-29T00:34:00.002+02:00

sen güvende değilken, ben de güvende değilim.
ve şimdi sen, gerçekten zamanın tüm pisliğinin içindesin.

2011-01-25T19:04:00.001+02:00

ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
singapur yolunda demeseler
bana bunu yapmasalar
yorgunum.

Attila İlhan

özetle;

2011-01-25T18:30:00.002+02:00

It hurts to feel
It hurts to heal*
It hurts to face it
It hurts to hide
It hurts to touch
It hurts to wake up
It hurts to remember
It hurts to hold on

Turn my head

The hurt's relentless
The hurt of emptiness
The hurt of wanting
The hurt of going on
The hurt of missing
The hurt is killing me

*(şimdi şarkının orijinalinde orası "hear" ama ben "heal" anlamıştım. ki bencilce öyle daha güzel olduğunu düşünüyorum. sevgiler.)

it means so much to me

2011-01-23T14:02:00.002+02:00

I'd rather be in this noise.

2011-01-16T20:44:00.001+02:00

"...Devrimle eşanlamlı olan kimi sözcükler: Tanrı, aşırı derecede cinsel istek, coşkunluk, kargaşa. Gelin kargaşa içinde yaşayalım."

Erich Mühsam

2011-01-10T22:49:00.005+02:00

kahramanımız Seren bir sabah uyandığında kendini bloga bakarken buldu. ya da blog ona bakıyordu. bilemedi.
(yani her türlü ortada böceğe dönüşen bi şey yok) (hiç de heycanlı değil) (pfs.)

I know what you are

2011-01-09T13:06:00.000+02:00

şu yarım bırakılan öykülerden bi tanesiymiş

2011-01-03T19:06:00.003+02:00

Merhaba! Şu elleri ayakları görüyor musunuz oynayan? Şu sağlam takırtıları duyuyor musunuz bastığım yerde? Peki ya etkilenmediniz mi siz de çenemi oynatırken? Ben tahta adamım! Tahtadan her yerim. Hiç uyumam, hep açıktır gözlerim. Mesaim başlar 9'da, biter 21'de Arbat Sokağı'nda. Gevşedi mi kolum dirseğimden, sallanırım boşlukta. Ama o, hemen de sıkar cıvatamı! Çıkmak istemiyorsam o gün karşınıza, tutar elimden ve başlarım yine de söylemeye;
"Sevimli baylar!
diyorlar ki
bir yerde -Brezilya'da sanırım-
mutlu bir adam var!"
Bir adam... Bir adam var. Kemikleri, kasları, sıcak teni, saçlarından geçen esintisi var, ama en güzeli de mutluluğu var.
Olsun! Benim de var! Görmüyor muyum yüzlerinizdeki hayranlığı, mutluluğu, görmüyor muyum küçük kızın gözlerindeki arzuyu? Benim de mutluluğum var... Belki gülümsemiyorumdur ama mutluyumdur bence. Hem beni sevmesiniz niye atardınız önüme o kapikleri? Niçin dikilirdiniz önümde 10 dakika zamanınız bu kadar kıymetliyken? Evet benim; kimsenin sahip olmadığı sevgiye sahip olan benim; benim en zengininiz (o, akşam kapiklerle kendine şarap, biraz da ekmek alsa da. ki ben bağışlıyorum ona. ne yapacağım yoksa metal kuruşlarla?)
Neyse ne diyorduk? Hah, Brezilya! Şey Brezilya... Sahi, nerde o? Ama adı güzelse kendisi de güzeldir! Çok içip yanakları kızardığı zamanlarda bahseder bazen; "Hakkaten, ne de güzeldir Brezilya'nın piliçleri..." ve ben de böyle bilirim Brezilya'daki tavukların lezzetliliğini.

Que tal Alfredo?

2011-01-01T18:15:00.003+02:00

bir aşk şiiri

2010-12-25T16:22:00.002+02:00

sesin taze bir ekmek gibi

at gibisin

gözlerin akdenizin dibi

yokluğunda düz duvara tırmandım

hadi akşam eve gidelim

Alex

(bu elemanın henüz 4 aydır türkiye'de olduğunu ve o zamandan beri türkçe öğrenmeye başladığını göz önünde bulundurmak lazım)

bonibonlarım vaar

2010-12-08T21:12:00.000+02:00

sonu, anlam konusunda pek net olmayan garip eski bi yazı

2010-12-07T21:16:00.005+02:00

"ben güzel miyim?"
soru basit, cevap hazır ve bunların hepsi sığ. güzellik kavramını narcissus'tan sonra gömmüşler ama bu beyin kıvrımları geçen yaz gittiğimiz aquapark'taki kaydıraklar kadar kıvrık bile olamayan kıza bunları anlatamayacağım için kucağımda ikea kataloğu, artık iyice ısıttığım klozetten hole sesleniyorum:
- eveet
ve daha noktamı koymadan beklediğim ikinci soru geliyor:
+ ne kadar güzel?
ayna karşısındasın. olmayan sivilcelerini ve derinin altına imparatorluk kurmuş siyah noktalarını sıkıyorsun. niye? mübalağalarla ortak geçmişim var ve ben tarih öncesini hatırlamıyorum.
- çok
ben kuruyum ve sen ıslaksın. ben balığım sen boğasın. ve narcissus küllerinden yeniden doğuyor.
+ ne kadar çok?
'sorun' kelimesi aptal bir kelime. varlığına inanmadığım, insan uydurması, şarapsız allahsızların uğraştığı boş zaman ya da bahane. ve insancıklar bana "sorunlar var" diyorlar. sorunlarım-
- senin beni sevdiğinden daha çok
-falan yok benim. edepsiz komedya. yaz, heredot; zeus öldü bugün. öbür tarafta buluşuruz.
+ çok narsistsin
-hayır

çünkü, lezbiyen olduğumu kabul etmek daha kolay narsistliğimden.

but the little girl understands

2010-12-05T15:39:00.000+02:00

merak etme.

2010-11-26T23:15:00.000+02:00

"You're so ugly you can be a modern art master piece!"

2010-11-25T19:41:00.000+02:00

Sana gitme demeyeceğim.
Üşüyorsun, ceketimi al.
Günün en güzel saatleri bunlar.
Yanımda kal.

Sana gitme demeyeceğim.
Gene de sen bilirsin.
Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim
incinirsin.

Sana gitme demeyeceğim
Ama gitme, Lavinia
Adını gizleyeceğim.
Sen de bilme, Lavinia.

yaz

2010-11-13T23:44:00.001+02:00

Janis ağlama diyecekti, Robert P. seni terk edeceğim. ve o ise hala yaz kokmaya devam etti.

2010-11-13T10:58:00.003+02:00

şehirdeydim. hiç olmadığım kadar! dedim ki, eskiden bir çocuk vardı; bizim zamanımızda, bizim anımızda. eskiden dediğim... eskiden işte. yaz gibiydi, gözleri saçları, dudakları, teninin kokusu bile.
sonra. benim kedimi görmüşler. bizim balkonda moonwalk yaparken. ama o demiş ki; yok canım ay'dan gelmiyorum. mars'tır benim vatanım, hiç duymadınız mı?
ardından. bir yaz gününde, şehirde başlayan ve biten, keyifle bir hayatı mırıldadı. işte bu hayat da oradan alıntı.
böylece. karakalem kullanmış katıldığı ölüm töreninde gözlerini (de) gömerken. aa dedim. ne komik.
güneş kendini bu kadar meksika hissetmeseydi ve bulutlar bu kadar pamuk şeker sanmasaydı -bir yaz gününde-, kendimi yiyen de ben olmazdım. aman ne büyük hezimet.
şehirdeydim. hiç olmadığım kadar. o la la!

yüzüme bak.
şehirlerden ve yazlardan hep nefret ettim.

(eski bir yazıyı tekrar düzenlemiş olabilirim)

süt üzerine

2010-11-08T23:00:00.002+02:00

şu anda beni öyle çok ciddiye almıyonuz ama bi gün hepiniz süt içiceksiniz.

41+1

2010-11-08T19:41:00.006+02:00

Bir varmış bir yokmuş, işte kendini de bu durum kadar hipotetik hisseden Isaac Newton bile hangisi var hangisi yok bilmiyormuş, hatta aslında onun bildiği tek şey hiçbir şey bilmediğiymiş, o da böyle bi patates püresiymiş ama neyseymiş. Robin Hood adlı bir genç, Erewhon denen bir yerde, güzel bir ormanda münzevi hayatı yaşarken Hindistan'a gidip üçüncü gözünü açtırması sonucunda hayattaki amacı zenginden alıp fakire vermek haline gelmiş. Ama bunu o kadar abartmış ki, en sonunda tüm feodal sistem çökmüş, herkes komün hayatı yaşamaya başlamış. Gerçeğe dönüşen bir ütopya artık bir ütopya olmadığı için bu yaşantı da zamanla kabusa dönüşmüş. Fakat bu sırada meşgul olunacak başka bir şey olmuş, Bihter doğum yapmış. Ve Adnan bağırmış; "Çocuğum yeğenime benziyor!" Dizi yapım şirketi acısını dindirsin diye sevişmesi ya da tecavüz etmesi veyahut yemeyip yanına yatması için bir koli Fatmagül şişme bebeği göndermiş. Lakin bu hiddet anında Pamuk Prenses'i öpmek için eğilen yakışıklı prens aşırı desibelden ötürü kör olmuş. Cücelerse yılların otuzbir bıkkınlığıyla çok ayıp şeyler yapmışlar Pamuk Prenses'e. Birisi de onu öpünce uyanıvermiş hemen. Namusunu temizlemek için en yakın nehre inmiş ancak orada da Herakleitos tarafından kovalanmış. Külkedisi ise mutlu bittiğini sandığı hayatının devamında aslında kötü kalpli kraliçe olmuş ve devir fuck buddy devri diyerek biricik dostu Timothy Leary'le şatosunda düzenlediği seks ve kokain partilerinden arta kalan zamanlarında tüm bu olanları çekirdek çitleterek izliyormuş sihirli aynasından. 6.1 büyüklüğündeki Ednan Bey depreminden sonra şimdi de 8.8 şiddetindeki Şili depremi mahvetmiş uzak uzak diyarları. Bu sarsıntıda saçlarını uzattığı kulenin en tepesinden ağırlıktan ötürü beyaz atlı prensinin üzerine düşen Rapunzel sağ kalmış, ancak prens olay mahallinde ölmüş. Bu sırada orada geçmekte olan kendisinden güzel saçlı Robert Plant'e aşık olmuş ve hippi olmak için çiçek koklayıp kafalarına takmak üzere kaçmışlar bu uzak diyardan daha da uzak diyarlara, Woodstock'a. Ve bu günbatımında masalın başından beri şu elma düşme anını bekleyen Newton lüleli peruğunu çıkarmış ve demiş ki; "41'e 1 ekleyin 42, 41'den 1 çıkarın; Milliyetçi Hareket Partisi'nin 40. yılı!"

2010-11-07T10:18:00.000+02:00

this is from... mathilda

öf

2010-11-04T18:28:00.002+02:00

kumsal sığdı, ucuna kadar yürürken anlattı kendini tanrı
şimdiye kadar hiç bir kanguru tarafından aşağılanmamıştı
ben olsam intihar ederim, bu nasıl bir Pazar sabahı?

buluşma

2010-10-26T21:33:00.003+03:00

Kaş Kültür Evi, 28 Ekim - 14 Kasım tarihleri arasında Kaş'ta yaşayan sanatçıların eserlerinden oluşan karma sergiye ev sahipliği yapıyor.
Kaş'ta yaşıyan diyince işin içine ben de girmiş oluyorum hani.

masa da masaymış ha

2010-10-20T21:25:00.001+03:00

Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Ekmeğin havanın yumuşaklığını koydu
Adam masaya
Aklında olup bitenleri koydu
Ne yapmak istiyordu hayatta
İşte onu koydu
Kimi seviyordu kimi sevmiyordu
Adam masaya onları da koydu
Üç kere üç dokuz ederdi
Adam koydu masaya dokuzu
Pencere yanındaydı gökyüzü yanında
Uzandı masaya sonsuzu koydu
Bir bira içmek istiyordu kaç gündür
Masaya biranın dökülüşünü koydu
Uykusunu koydu uyanıklığını koydu
Tokluğunu açlığını koydu

Masa da masaymış ha
Bana mısın demedi bu kadar yüke
Bir iki sallandı durdu
Adam ha babam koyuyordu.

Edip Cansever

benim dediğim şu;

2010-10-20T18:15:00.000+03:00

Aşk Şiiri

2010-10-17T14:00:00.002+03:00

ne kadar güzel
yapayalnız
uyanmak sabahları
ve seni seviyorum demek
zorunda kalmamak
artık
sevmediğin birine.

git kendini becer, Richard Brautigan.

The Graduate

2010-10-16T18:47:00.001+03:00

For god's sake, Mrs. Robinson. Here we are. You got me into your house. You give me a drink. You... put on music. Now you start opening up your personal life to me and tell me your husband won't be home for hours.

Mrs. Robinson, you're trying to seduce me.

sırf bu poster için mavi bar'ı özlemiş olabilirim.

2010-10-06T19:42:00.003+03:00

sabah saat 1.03'de osuruk
bir avokadoyla bir balık kafasının
evliliği gibi kokuyor

bunu yazmak için
yataktan kalkmak zorunda kaldım
üstelik gözlüksüz.

yine Richardcım.

2010-10-05T19:32:00.003+03:00

ve sen burada, yanımda
yatıyorsun. Uykuya daldığında
mutsuzdun. Bu konuda
yapabileceğim hiçbir şey yoktu.
Umarsızdım. Yüzün öyle güzel ki
durup anlatamayacağım ve seni
uyurken mutlu etmek için de yapabileceğim
hiçbir şey yok.

Richard Brautigan

Gözyaşı Şişesi

2010-10-05T15:58:00.003+03:00

(Bu kadar kötü olmasam şu an videoyu daha iyi yapmadığınız için size kızabilirdim Yeditepe Sinema&Tv bölümü.)

Hideaway

2010-10-03T21:13:00.002+03:00

"...the scent of the pink, white, purple and fresh bouganvilles was calling him to the best place ever in Kaş; Hideaway. He found himself front of the Hideaway's shady and covered by ivy door. It was almost 7.30 PM and he was too hungry to can't think of his mother's apple pies in the bag. So he followed the path which was dim lighted by vanilla scented candles. One hour later, his stomach was full of Hideaway's sandwich with tuna (also yes, capari of course), Kaş's real life was about to start. Now, music was calling him, calling his memories with his soul. By the way of Echo Bar, he saw the most pleasant cats in the world..."

2 yıl önce "Describe most peaceful place in the world" diye bi ödev içün yazılıverilmişmiş, ben de bunu az önce bulmuş bulunmuşmuşum...

sunday

2010-10-03T18:40:00.003+03:00

the day that the girl met the boy.
(the parantezini al)

I'll be back

2010-10-03T02:01:00.001+03:00

To love you again.
Yanlış zamanlama Scorpions.

Dayana-mıyorum

2010-10-02T23:34:00.002+03:00

Film izlerken,
Kitap okurken,
Müzik dinlerken,

Karşıma geçip kitleyen insanlara. Aynı cümleyi 50 kere siz okumuyonuz çünkü di mi.

I hate people when they're not polite. Diriririmn.

2010-10-01T17:34:00.002+03:00

Sevimli baylar!
Diyorlar ki
bir yerde
-Brezilya'da sanırım-
mutlu bir adam var!

Mayakovski

Ali;

2010-10-01T17:03:00.001+03:00

stabilo kalemlere açık mektup.

2010-10-01T16:47:00.002+03:00

kas gücü
emek gücü
beygir gücü
hayal gücü

anne bana mantı yapsana.

(burada yazanların başlıkla bir alakası olmadığının farkındayız)

Glory Box

2010-09-30T17:26:00.000+03:00

Ben de yoruldum artık, Beth.

Sevimli bir aşk hikayesi

2010-09-29T17:50:00.002+03:00

Kendisine değil gülüşüne aşık olmuştum.
Sonu kötü bitti.

yaz homeros, zeus öldü bugün

2010-09-28T17:13:00.000+03:00

yapacak hiçbir şeyim yok. bugün günlerden egoist.

kapanış

2010-09-21T15:56:00.001+03:00

Then we hear a whistle like a bison's pipe
And the carnival immediately begins
Gradually mixing rain,
Thunder
Bullfight
Football
Playground
War
Penny-arcade

Babylon Fading...

Notch!

2010-09-21T15:54:00.001+03:00

konuşma

2010-09-19T21:55:00.000+03:00

-aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci,
üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten;
ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci?
hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten.

iyi nişan alırdı kendini asan zenci,
bira içmez ağlardı, babası değirmenci,
sizden iyi olmasın, boşanmada birinci...
-çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen.

ülkü tamer

here we go;

2010-09-13T21:39:00.000+03:00

If God controls the land and disease, and keeps a watchful eye on me, if he's really so damn mighty, well my problem is that I can't see, well who'd wanna be? Who'd wanna be such a control freak?

Hişt, Hişt!

2010-09-04T22:35:00.001+03:00

Yürüyordum. Yürüdükçe de açılıyordum. Evden kızgın çıkmıştım. Belki de tıraş bıçağına sinirlenmiştim. Olur, olur! Mutlak traş bıçağına sinirlenmiş olacağım.

Otların yeşil olması, denizin mavi olması, gökyüzünün bulutsuz olması, pekala bir meseledir. Kim demiş mesele değildir, diye? Budalalık! Ya yağmur yağsaydı? Ya otların yeşili mor, ya denizin mavisi kırmızı olsaydı? Olsaydı o zaman mesele olurdu, işte.

Çikolata renginde bir yaprak, çağla bademi renkli bir keçi gördüm. Birisi arkamdan:

-Hişt,dedi.

Dönüp baktım. Yolun kenarındaki daha boyunu posunu almamış taze devedikenleriyle karabaşlar erik lezzetinde bana baktılar. Dişlerim kamaştı. Yolda kimsecikler yoktu. Bir evin damını, uzakta uçan bir iki kuşu, yaprakların arasından denizi gördüm. Yoluma devam ederken:

-Hişt hişt, dedi.

Dönüp bakmak istedim. Belki de çok istediğim için dönüp bakamadım. Olabilir. Gökten bir kuş hişt hişt ederek geçmiştir. Arkamdan yılan, tosbağa, bir kirpi geçmiştir. Bir böcek vardır belki hişt hişt diyen.

Hişt! dedi yine.

Bu sefer belki de isteksizlikten dönüp baktım çalıların arasına birisi saklanıyormuş gibi geldi bana.

Yolun kenarına oturdum. Az ötemde bir eşek otluyor. Onun da rengi çağla bademi, ağzı, dişleri, kulakları boynu ne güzel. Otluyor. Otları adeta çatırdata çatırdata yiyor. Belki de bu çıtırtılı, çatırtılı sesi "hişt hişt" diye duymuşumdur. Eşeğin ot koparışının sesinden apayrı bir ses:

- Hişt hişt hişt, dedi.

Hani bazı kulağımızın dibinde çok tanıdığımız bir ses isminizi çağırıverir. Olur değil mi? Pek enderdir. Belki de kendi kafanızın içinden sizin sevdiğiniz, hatırladığınız bir ses, ses olmadan sizi çağırmıştır. Olabilir.

Birdenbire güneşi, buluta benzemez garip ve sarı bir sis kapladı. Bir kirli el, çağla bademi eşeğin sırtından bir kumaş çekip aldı. Her zamanki kül rengi, yer yer havı dökülmüş eski mantosunu giydirdi eşeğe.

Yola indim. İstediği kadar hişt desin. İsterse sahici sulu bir dost olsun. İsterse kimseler olmasın, kendi kendime kulağıma hişt hişt diyen bir divane olayım, ben, aldırmayacağım.

Belki bir kuştur. Belki tosbağadır. Belki bir kirpidir. Belki de yakın denizden seslenen bir balık, bir canavardır. Karabataktır. Mihalaki kuşudur.

İyisi mi ben kendim hişt hişt derim. O zaman tamamı tamamına pek hişt hişt seslenişine benzemeyen, benzemesin diye uğraştığım bir mırıldanmadır, tutturdum.

Birdenbire, önümde bir adamla bir kadın gördüm. Kalpazankaya yolunu sordular. Üstündesiniz dedim. Sanki yol hareket etti. Yürümediler. İki adımda benden uzaklaştılar. Koyunların arasına yüzükoyun uzanmış papazın oğlunu gördüm. Yüzünden aptal, çilli horoza benzer bir mahluk kalktı. Ağzının salyasını sildi. Kuzuyu bacaklarından tuttu. Kuzu ile yere yıkıldı. Kuzuyu burnundan öptü. Papazın oğlu çirkin, aptal, otuzbirli bir yüzle baktı. Şimdi bir çiçek tarlasında idim. Bana hişt hişt diyen mutlak bir kuştu. Vardır böyle kuşlar. Cık cık demezler de hişt hişt derler. Kuştu kuş.

Bir adam yer belliyordu. Belin demirine basıyor, kırmızıya çalan bir toprak altını, üste aktarıyordu.

- Merhaba hemşerim, dedi.

- Ooo! Merhaba! Dedim.

Tekrar işine daldı. Hişt hişt, dedim. Aldırmadı. Bir daha hişt, dedim. Yine aldırmadı. Hızlı hızlı hişt hişt hişt!

-Buyur beğim, dedi.

-Bir şey söylemedim, dedim.

Küçük parmağını kulağına soktu. Kaşıdı. Çıkarıp parmağına baktı. Belin sapına siler gibi yaptı.

- Hişt hişt, dedim.

Yüzünü göğe kaldırdı. Kuşlara baktı. Denize baktı. Dönüp şüphe ile bana baktı.

- Bu sene enginarlar nasıl? Dedim.

- İyi değil, dedi.

- Baklayı ne zaman keseceksin?

- Daha ister, dedi.

Nefes alır gibi "hişt" dedim.

Yine şüphe ile denize, şüphe ile göğe, şüphe ile bana baktı.

- Kuşlar olmalı, dedim.

- Benim de kulağıma bir hışırtı gelir amma, dedi, ne taraftan gelir? Zati bu sırada şu kulağım ağırlaştı.

- Bir yıkatmalı, dedim, benim de geçenlerde ağırlaşmıştı...

- Yıkattın mı?

- Yıkatmadım, hacet kalmadı, doktora gittim. Alıverdi; pislikmiş.

- Çocuklar nasıl? diye sordum.

- İyiler, dedi. Dokuzdu sekiz kaldı. Biliyorsun dokuzuncusunun macerasını ya...

- Sus, sus, dedim. Yürekler acısı. Haydi allahaısmarladık!

- Haydi güle güle.

Biraz uzaklaşınca:

- Hişt hişt.

Bu sefer yakaladım. Bahçıvandı. Oydu oydu.

- Hadi hadi yakaladım bu sefer seni, dedim.

- Yok vallahi, dedi, vallahi daha kesmedim bakla, senden ne diye saklayayım, parasıyla değil mi?

- Sen değil misin hişt hişt diyen?

- Ben de duyarım bir ses, amma bulamam nereden gelir?

Nereden gelirse gelsin dağlardan, kuşlardan, denizden, insandan, ottan, böcekten, çiçekten. Gelsin de nereden gelirse gelsin! Bir hişt sesi gelmedi mi fena. Geldikten sonra yaşasın çiçekler, böcekler, insanoğulları.

Hişt hişt!

Hişt hişt!

Hişt hişt!

Sait Faik Abasıyanık

kavak yelleri setinde figüranlık şansı:

2010-08-25T11:03:00.001+03:00

"Renkli arkadaşım, sen gel."

şey geldi.

2010-08-23T21:44:00.005+03:00

mesela son zamanlarda başıma gelen ilginç olayları buraya yazmıyim ki elime hiç bi şey geçmesin.
neyse. kurabiye yaptım. o halde bugün 2. geleneksel şekli bozuk kurabiyeler ve buz gibi sütler gecesi (huff bu gece hiç bitmeyecek) olmalı. bacaklarım. birazdan paintte ne demek istediğimi anlatıp bu blogun sonuna doğru koyacağım.
bunların herhangi birisini bilmek hayatınıza pek bir şey katmasa da, bu meksika'daki petrol sızıntısını durdurmuyor. greenpeace!

Trio

2010-08-20T20:19:00.003+03:00

biz bunla okulda 3. oluverdik. ayaklı kısımları geçin, epey uzun ve de sıkıcı bir yer kaplıyorlar ve atrak hiçbir şey gelişmiyor (sadece bi kere Ada'ya el sallıyorum sonra kamerayı tutan Ada oluyo ehe tabii bunu bizden başka kimse anlamıyo ne haltıma yarıyosa).
ha bi de, blogspot video konusunda çok başarısız, vimeo severleri şöyle yönlendirebilirim mesela; http://vimeo.com/11748751
esen kalın.

Pembe

2010-08-11T20:59:00.001+03:00

Gözlerimizde buluşan güneşten kaçamayacaktık. Biz kaçamayacaksak, gölgelerimiz yiyecekti eriyen Magnum'ları. Piçler. Tuza gömdüğü babasıydı onun dimağı, kaçamamamak zordu sulardan kurtulurken kumaş, buharı yarattı. Ve makine devri de böylece başlamış oldu, babam işsiz kaldı, sahi; işi neydi? Şair sorardı kaç kere satılıp alındı bu mor halı? Kadın saçına mor taktı, babasının mezar taşı mor bir mermerden balıktı suya daldı. Leonardo da Vinci fırladı, mor çok feminist, favorim pembe. Şimdi hoşça kalın metaforlara sığmayan -salak- pudingler. Pembe bir öğrenciliktii onunkisi, herkesin eteklerini kaldırdığı bir disiplin komitesi.

(Mueccan ve de Seren. Birer cümle birer cümle, bir şemsiyenin altında -yazarken-, Mr. Mojo Risin öpmüş onları.)

öldürmeyi planladığım insanlar var.

2010-08-05T21:00:00.001+03:00

hümanizminize koyim, size bi şey olmasın.

2010-08-05T09:27:00.001+03:00

- Do you love me? Like I love you.
+ I love you as grand as we love us.

Holden Caulfield, hates the word; grand.

Lili'ye;

2010-07-24T21:23:00.000+03:00

Lili sev beni.

2010-07-13T19:28:00.001+03:00

uzun zamandan beri hatırladığım tek şey; dişlerimi fırçalayışım. hızlı değil, ama yavaş da değil. diş doktorlarının beğenisini kazanacak kadar güzelce fırçalıyordum onları.

Plain Death

2010-07-13T17:01:00.005+03:00

"It's not me, not my being, nor a butterfly; which flies upon a tree, decides its suicide, let itself to the ground, and how come the world ends suddenly, and you, and I couldn't look each other for the last time."

o sırada saké ve müberra abla

2010-07-08T23:00:00.001+03:00

mimar sinan atmosferi kafa yapıyi.

Limon ve Cin Tonik. mm bu lezzete asla hayır diyemeyeceğim.

2010-07-06T21:24:00.002+03:00

Arthur başını iki yana salladı ve oturdu. Sonra başını kaldırıp yukarı baktı.
"Kesin ölmüşsündür diye düşünmüştüm..." dedi kısaca.
"Bir süre ben de öyle düşünmüştüm," dedi Ford, "sonra birkaç hafta boyunca bir limon olduğuma karar verdim. Bu zaman içinde bir cin toniğe dalıp çıkarak kendimi oyalayıp eğlendim."
Arthur gırtlağını temizledi, ardından bir kez daha temizledi.
"Yani sen," dedi, "nerede ..?"
"Cin tonik buldum?" diye Arthur'un sözünü zekice kesti Ford, "kendini cin tonik sanan ufak bir göl buldum ve ona dalıp çıktım."

Otostopçunun Galaksi Rehberi, s. 300

If a body meet a body, coming thro' the rye.

2010-07-05T15:21:00.002+03:00

This is my final response for this year. A tiny research about the book the Catcher in the Rye by J. D. Salinger.

If you really want to hear about it, the first thing you’ll probably want to know is how I fell in love with Holden’s point of view, and then Salinger’s, why I read The Catcher in the Rye three times in a month and what makes my stomach fly when I see a red hunting hat, but I really don’t know where to start if you want to know the truth. The Catcher in the Rye is critical look at adult’s life by a teen who wants to keep innocence in the world, but can not work it out, so accuses everyone of being ‘phonies’. So, this book is a book which is banned the most but read the most around the world, also which is a near autobiography of the author himself and finally it’s a book that affected many people.

      To begin with Catcher in the Rye is a very controversial book which has lovers and haters. For example according to the article “Huge Impact, Huge Enigma”, in 1951 the book remained on New York Times best seller list for thirty weeks, which is almost like eight months (1). This shows how popular it was the United States. But on the other hand it was banned from most of the schools and libraries because it was against American values, and had too much sexuality and profanity (1666, Encyclopedia of World Biography, Salinger J.D.) The same book that was on the best seller list is banned at the same time. This shows how people are divided into two groups over the book.

      Also, J.D. Salinger, the author of the book was really an isolated person from the society, but at last people understood the protagonist, Holden Caulfield, is a younger model of Salinger. Holden, kicked out from schools numerous times, hates cinema and actors, isolates himself from people, lives in New York, doesn’t like war and his grades are bad (151-152, Associated Content, J.D. Salinger – 1, Facts on File, The Psychological Structure of The Catcher in the Rye). When we compare Holden to Salinger, the similarity between them is very surprising. Salinger, was kicked out from schools several times, his first love broke up with him and married with Charlie Chaplin, built high fences, hung ‘No trespassing’ signs around the yard, lived in New York, was part of World War II, his grades were bad, one day a professor said “The worst English student in the history of the college” (152, J.D. Salinger and Holden Caulfield of Catcher in the Rye). As you can understand, Salinger created himself and showed his reaction in The Catcher in the Rye. As a result, while media was running after Salinger for interviews, his little anti-hero model started an invasion around the world and people realized it was Salinger himself, really late.

      Finally, it’s really interesting that people affected by a 17-year-old boy, especially who wears his red hunting hat turned the peak around to the back. He shares his utopia by giving little clues to his fellows just like; the red hunting hat which shows his uniqueness from the others, the Museum of Natural History which is probably the most solid utopia for him because of its frozen, simple, infinite, and unchangeable atmosphere, also the ducks in the Central Park Lagoon which presents his actually most innocence look at change; because the ducks go and come back every spring which presents change is not permanent and appalling (1-3, Themes, Motifs and Symbols of the Catcher in the Rye – 1, Huge Impact, Huge Enigma). That’s how people value these little unnecessary things but make them their utopia too. “Read five pages, you are inside Holden’s mind, almost as incapable of escaping from it as Holden is himself” says the Book of the Month Club editor Clifton Fadiman. Also a customer who read the book says “By this amazing book’s end, we must reach the conclusion that there are times when we all need a “catcher in the rye.” We are, indeed, blessed if we have one” (4, amazon.com) If people realize that they are not one of that phonies, they easily become same minded with Holden and want to reach same goals with him. As a result, after people read the book, they become Holdens, and run for the same innocence world.

            Consequently, Salinger created a ‘Big Bang’ effect around the world by writing a critical novel by a teen’s look, people lately understood that this isolated man wrote an autobiography of himself, finally, people embrace the utopia of Holden while imperialism was the trend of the world. All I want to say here is, I just want to catch the children in the rye. It’s crazy, I know. But I just want to be the catcher in the rye.

2010-06-29T13:12:00.001+03:00

Sessizlik.
Some of these days, you'll miss me honey!

Gerceklesen sey su: Bulanti ortadan kayboldu.

And when you leave me.

Sartre

kedileştiğimi hissediyorum.

2010-06-21T14:24:00.002+03:00

yoksa bi daha nerde bulcan böyle göz bebekleri. büyütünce balkonda olduğum anlaşılıyo hatta makinenin markasını bile çözebilirsiniz csi: ny vari. ehahhe.

2010-06-19T19:35:00.001+03:00

Günaydın. Akşamdan kalma olmasaydım daha iyi olucaktı ama olsun 32 yıldan beri bu anı bekliyorum. Evet; artık dünyayı kurtarmaya hazırım!
Önce kadınlar ve çocuklar, ardından da okaliptüsler.

Kariyerinde Başarısız Tanrı

2010-06-11T23:21:00.002+03:00

Köpüklü dalgalar bir kez daha kıyıdaki çakılları yaladı. Dolunayın yansıması ufuktan kıyıya ışıklı bir yol halindeydi. Sular çekilmiş, çakıl nefes alıyordu. Hani çakılın eli kolu olsa, bir sigara yakacaktı efkarından, o derece. Ancak daha iç bile çekemeden timsah logolu ayakkabının altında kaldı. “Bak hayatım yakamoz çok güzel değil mi?” diye soruyordu kız. “Hayır canım bu yakamoz değil, yakamoz dediğin ay olmadığında, ışık olmadığında, hareket ettikçe ışık saçan planktondur.” Ukala herif, diye geçirdi içinden çakıl. Aynı adam muhtemelen sevgilisi burnuna sürsün diye balina yağından yapılan kremleri alan adamdı. Aynı adam muhtemelen yağmur ormanlarını yok edip yerine geleceğin hamburgerleri olan yağlı sığır çiftliklerini kuruyordu. “Ah gençler”, diye iç çekti çakıl. Bu sefer daha etkili bir çözüm bulmalıydı.
O sırada Tanrı ise sabahın beşinde, Mayorka kıyılarında taş sektiriyordu. Evet, bu onun boşken yapmayı en sevdiği şeydi. Bugün biraz nostaljikti onun için. Geçmiş yıllarını düşündü, milyonlarca yıl öncelerini. Kamburu çıkmış insancıklar ellerinde sopalarla bir oraya bir buraya koşuşturuyorlardı mamut peşinde. Ancak sandığından daha kısa sürmüştü gelişmeleri. Şimdi orada burada erozyon, tsunami, atom bombası, kalaşnikoflar, kafatası kırılarak öldürülen foklar, erkekliğe geçiş niyetine kendi kanlarında kurban edilen yunuslar. Birazcık sesli güldü Tanrı, ne de garipti şu insanoğlu. Çınardaki birkaç kuş havalandı, sonbahar geliyordu. Rüzgar, o gümüşi ve uzun ve de güzel saçlarını dağıtıyordu. Saçlarının bozulmasından hoşlanmadığı için İngiltere kıyılarına doğru birkaç adım attı.
İki salak aşık, çoktan kalkıp gitmişti ancak çakıl kaybettiği efkarını geri toplayamamıştı. Sular yeniden yükseliyordu, hava bir garip sarıyla bir garip mavi arasında oyalanıyordu. İşte o sırada duydu çıplak ayak seslerini. Kendinden emin, düzenli bir şekilde durup kalkarak yerdeki çakılları denizde sektiriyordu. Saçları ne de güzeldi öyle, ne de güzel dalgalanıyordu rüzgarın olmadığı yerde. Ağzının salyası akarken çakıl, en sonunda hissetti o şefkatli eli sırtında. Farkında olmadan konuşmaya başladığını duydu: “Dur. Ben denizin altını çok gördüm. Geri göndermene gerek yok.” Bir şaşkınlık mıydı bu tanrısal varlığın yüzünde gördüğü, bir hoşnutluk muydu, bir, bir övünme miydi; güneşin tam çıktığı anda onu halelerken. “Demek sen çağırdın beni buraya, anlat haydi. İrlanda viskisi?” Dudakları kıpırdamadan tüm benliğini saran bu ses de nereden geliyordu şimdi? O sırada Mayorka’da havanın nasıl olduğunu anlatırken aynı anda da iki bardakla, bir şişe İrlanda viskisini arayan bu varlığın güzel gümüşi saçlarına takıldı gözleri yine. Birden durdu Tanrı ve elindeki çakıla baktı, “Ayol, ne güzel yaratmışım ben seni!” ve yine sesli sesli güldü. Sular birkaç karış daha yükseldi. Çakıl o anda zen anı yaşadı, bu eli bu sesi nereden tanıdığını anladı. Milyonlarca yıl önce, ıslık çalıp elleriyle şekil vermişti 483 yıl önce ait olduğu koca kayaya. Durmadı, hemen başladı: “Olmuyor, olmuyor, olmuyor. İnsanlar çok salak. Bunu sen de biliyorsun. Mahvediyorlar. Çok ömrümüz kalmadı. Aslında bana ne ki di mi bu olanlardan? Onlar da zaten geleceği göremeyecekleri için yok ediyorlar dünyayı. Sonra ne oluyor ‘aa tanrı bizi sevmiyor’. Hadi ordan be. Güzel bi’ yer yaratmışsın. Yaşıyoruz işte. Ne diye rahat durmuyorlar. En son ne zaman televizyon izledin? Viski güzelmiş bu arada meşe ağacından bir varilde bekletmişler herhalde. Neyse. Hiçbir yerime benzemiyo artık dünya. Ağlıycam resmen sayın Tanrı bu ne aa!” ve gerçekten de gözyaşlarına boğuldu. Gördüğü görüntü çok kötüydü, zaten o sırada Küçük Emrah kıyıdan geçti.
Tanrı yavaşça yerine geri koydu çakılı, kollarını kaldırdı ve dünyanın etrafında gezinmeye başladı. Televizyonlara takıldı gözü. Eylemleri, protestoları gördü. Gazetelere göz attı. Şunu gördü “Yunusun belini kıran balina. İşte bu doğanın zalimliği!” Doğanın zalimliği mi? Tanrı zalim miydi? Kiliselere, sinagoglara, camiilere göz atmaya gitti. Gitmez olaydı. Hırpalanmış, camları kırılmış, duvarları yıkılmış, küfürler yazılmıştı. Şunu görüyordu her yerde “2012”. Evet öyle bir komedi filmi izlediğini hatırlıyordu tanrı. Komediydi çünkü, insanların kendi hazırladığı sonlarını bir parodi halinde Mayalar’a uyarladığını düşünmüştü. Demek çakıl haklıydı. İnsan çok salaktı. Dolayısıyla bu, onun şaheserine bir küfürdü. O sırada yer sarsıldı, çakılın yanına dönmeye karar verdi. Ancak ne yazık ki, çakıl tsunami altında kalmıştı. Geri dönerken yolda ağlayıp sızlayan ve kendisi için kurban kesen insanlar gördü. Hoş, hiçbir yerde kendisi için bir canlının bile canının yakılmasını istememişti.
Pasifik Okyanusu’nda yüzünü yıkayıp kendine geldi. Niagara Şelalesi’nde saçlarını taradı. Misvaklarla dişlerini fırçaladı. En güzel palmiye yapraklarıyla örtündü (incir yaprakları biraz fazla uygunsuzdu). En sonunda, bu sanat eserini harap eden insanlarına konuşmaya hazırdı. Vatikan’a olan gıcıklığından ötürü, Yeni Zelanda’ya, Wellington civarlarında bir yere inmeye karar verdi. Güneş, bulutlar ve yeşillik. Her şey harika planlanmıştı. Beyaz bir ışık eşliğinde yere doğru süzülerek inmeye başladı. İnsanlar toplanıyor, toplanıyor, toplanıyordu. Bu muhteşem inişi bitince hazırladığı konuşmayı onlara okumaya başladı: “Merhaba güzellik! Biraz Paris Hilton’la randevum olduğu için konuşmamı çok uzun tutmayacağım. Hemen başlamak istiyorum. Öncelikle, siz varolmadan önce dünya bir kekti. Sonra ben onu ‘upgrade’ledim ve kekstra oldu. Böylece dağlar, ovalar, hayvanlar, bitkiler ve elbette siz oldunuz. Çok zor zilyon yıllardı… Çok emek harcadım. Tabii en sonunda eski sevgilim tarifi alıp kaçtı (yani evet evrende yalnız değilsiniz) ama bunları hiç karıştırmayalım. Buraya, ayağınızı denk almanızı söylemeye geldim. Kendi sebep olduğunuz yıkımları ne benim ne başkasının üzerine atabilirsiniz. Hayır onu da geçtim, bu vandalist eylemleri size kim bahşediyor yahu? Obama mı? Gelsin onu külahıma anlatsın. Burayı, sizi, hepinizi ben yarattım; yıkacak biri varsa o da benim. Yakarım sizi. Görmiyim bi daha, okey?” İnsanlar ona baktı, baktı, baktı. En sonunda hepsi şiddetlice organları çıkacakmış gibi gülmeye başladılar. Öyle ki, Çin Halkı aynı anda zıplasa nasıl Dünya’nın dengesi değişiyorsa, Tanrı’nın da kulağındaki denge merkezi değişmişti. Kalabalık dağıldı gitti. Konuşmasının başından sonuna kadar kıyıda sürekli atlayıp hoplayıp, “kuik”leyen yunuslara baktı. Evet! Onlar anlamıştı Tanrı’yı. ‘Tabii ya’ydı, tanrı onlara kodlamıştı kendini geliştirme genini, insana değil. Tabii ne yazık ki bu arada insan dünyayı bitirme eylemlerine devam ediyordu kaldığı yerden. Yapılacak tek şey kalmıştı bu durumda. Dünyadaki tüm yunusları uzaya nakletti. Ardından yine dünyadaki tüm C4’leri topladı ve güzelce yaydı her tarafa. Paris Hilton’ı beklettiği, bu da yetmezmiş gibi şimdi de öldüreceği için içinden özür diledi ve bir güzel patlattı tüm dünyayı. Yüzünde dalgalanan o sıcaklık hissi içini okşadı, çakıla olan özlemi kalbini burktu ve en sonunda da gözlerinde alevlerin yansımasıyla vahşice gülümsedi.
Tanrı Eyfajallaköul ya da ona benzer isimli sahilde dolaşıp en yassı taşı ararken eline almıştı çakılı. Ne serzenişli şeydi o öyle: “Olmuyor, olmuyor olmuyor. Bu yunuslar çok aptal ve bunu sen de biliyorsun. Dünyayı mahvediyorlar çok ömrümüz kalmadı…”

not: bu, 2009-2010 döneminin son edebiyat projesiydi. (gazeteden bulduğumuz bir küpür üzerinden. aman garip bi şey işte.)
not 2: ay umarım Engin Bey buraya bakmaz.

disgustipated

2010-06-03T14:38:00.003+03:00

It was daylight when you woke up in your ditch. You looked up at your sky then. That made blue be your color. You had your knife there with you too. When you stood up there was goo all over your clothes. Your hands were sticky. You wiped them on your grass, so now your color was green. Oh Lord, why did everything always have to keep changing like this. You were already getting nervous again. Your head hurt and it rang when you stood up. Your head was almost empty. It always hurt you when you woke up like this. You crawled up out of your ditch onto your gravel road and began to walk, waiting for the rest of your mind to come back to you. You can see the car parked far down the road and you walked toward it. "If God is our Father," you thought, "then Satan must be our cousin." Why didn't anyone else understand these important things? You got to your car and tried all the doors. They were locked. It was a red car and it was new. There was an expensive leather camera case laying on the seat. Out across your field, you could see two tiny people walking by your woods. You began to walk towards them. Now red was your color and, of course, those little people out there were yours too.

Tool

2010-06-03T14:34:00.000+03:00

Ben, çavdar tarlasında çocukları yakalayan biri olmak isterdim. Çılgın bir şey bu, biliyorum, ama ben yalnızca böyle biri olmak isterdim. Biliyorum bu çılgın bir şey.

2010-05-22T13:17:00.004+03:00

sevgili the revolters. bir zamanlar olympos'a gelmiştin hatırlar mısın? yaşlandık evet ama hatırlıyoruz ne hoş. tamam işte. ateş böcekleri bana 4 yıl sonra galata'ya gideceğimi söylediler. gittim harbiden. ve baak, ne çektim.
öptüm seni the revolters, see you on another time, another place.

affedersin ama;

2010-04-26T21:04:00.001+03:00

tayvan'a gidemiyorsam tayvan'ı da sikeyim.

en iyi masal olamayan masal.

2010-03-30T19:07:00.005+03:00

KIRKİKİ

Bir var mıymış yok muymuş işte bunu Stephen Hawking bile bilmiyormuş. Uzak uzak diyarlarda, bir zaman-mekan sıkışmasında ortaya çıkan on birinci boyutta yaşayan bir ataçla bir kaç beyaz fare varmış. Ah bir dakika, insanoğlu da varmış tabii ve her bir dakika bir nanosaniyeye eşitmiş orada. Muhtemelen bu insanoğlu evrendeki en akıllı üçüncü canlı olduğunu öğreneceği vakit nasıl çıldıracaksa, barbar bir Vizigot da öyle çıldırmış saati çalındığında. En sonunda görevlendirmiş bir ataçla bir kaç beyaz fareyi, dolaşsınlar boyutlarda ve bulsunlar saatini. Böyle başlamış bu macera, sonu ise bambaşka bir muamma. Az mı gitmişler uz mu gitmişler bilemem ama varmışlar bir nevi minik gezegene. Üzüntüden kırk üç defa gün batımını izleyen mazoşist bir çocuktan başka bir şey bulamamışlar. Zaten n’apsınmış böyle bir çocuk saati. Ataçla fareler boyut değiştirmişler, spagetti gibi uzamışlar, şekil değiştirmişler ve ataç Behlül, fareler de saçları olmuşlar. Bir süre çıkamadıkları bu stresli ve Bihterli boyuttan ataç, saçlarını keserek kaçmış ve tek başına devam etmiş yolculuğuna. Ondaki bu yakışıklılıkla varmış varamayacağı yere, ünlü Pamuk Prenses’in ülkesine. Görmeyeli çok grotesk olmuş Pamuk Prenses. Üvey anneyi huzur evine kapatmış, yedi cüceleri pedofili manyaklarına pazarlıyormuş. Prens desen nerde gezer. Zamana karşı koyan bu kaburgalarını aldırmış güzellikte olamazmış saat. Bir tuhaf matriksin içine girmiş bu sefer ve bulmuş kendini beyinciklerin teyp olduğu yerde. Enselerinden bir şey sokuyor, Kung Fu yapıp geliyormuş bu zaman bükücüler. Kung Fu yapanlar ne yapacaklarmış ki bir saati? Atmış kendini kahvaltılıklar arasına. Ne de olsa bozulmazmış ya içindekiler. Saat onlarda olabilirmiş ancak salmonella ve stafilokok güçleri adına, hayır bu imkansızmış. Bakmış olmuyor, genç ve körpe beyinlerden umutlanıp vurmuş kendini Hogwarts yollarına. Nasıl da muntazam bir ormanmış oradaki, nasıl da harikuladeymiş gölleri. Ama bu güzelliği bozan, alnındaki aptal dövmeyle her yere kırmızı kıvılcımlar gönderip “Expelliarmus!”layan bir salakmış bulabildiği. Ağlayınca okyanuslar yaratan Alice gelmiş aklına; “Hem Cmas iki yıldız balık adam sertifikam da var, olmadı balinaları ziyaret ederim saat onlarda değilse yağlarından krem yaparım; iyi para varmış” düşüncesiyle daha fazla direnmemiş tatlı gözyaşlarına. Ancak bu tatlılık, tuzlu okyanuslar yaratacağı yerde bir çikolatalı sufleye dönüştürmüş onu. Mr Spock’ın sesleri yankılanmış kulağında ve kepçe yapmış onun kulaklarını da. Başka gür bir ses seslenmiş oradan “Güç kalkanları devrede mi Houston?” Çok fazla CSI: New York izleyen biri olduğu için sufle, biliyormuş ki kaçırılıyormuş uzaylılar tarafından. Önce küfretmiş o barbar Vizigot’a, sonra sakinleşmiş ve bir parça almış kendinden, mutlu olmuş çünkü tam bir endorfin bombasıymış artık. Bu arada ise oradan Stephan Hawking bağırarak atlamış; “Boom de ah dah!” Tüm bu saçmalıklara artık göz yumamayan Herakleitos da “Yeter ulan, aynı nehirde iki kere yıkanamazsın dedik mi dedik. Ananı da saatini de al git!” Bu kabalığından ötürü 8.8 şiddetindeki Şili depremi meydana gelmiş ancak olsunmuş, çünkü artık saat elindeymiş. O saate bakıyormuş, saat ona. Dinazorların soyu tükenmiş, Fransız Devrimi yaşanmış ve Obama barış ödülü almış bu sırada. Ama hala bakıyormuş saate, saat de ona. En sonunda gelmiş aklına Ford Prefect’in, basmak İhtimalsizlik Motoru’nun düğmesine. İmkansızlıkla çıkmış aradan böylece, çarklara sıkışan minik kum tanesi. Herakleitos’muş zamanı çalan ve pek kumluymuş Atina, deney yapmak için kumsalda. Geri dönüp teslim etmiş ataç saati Vizigot’a, sonra da atmış kendini kızgın kumlardan serin sulara, balinalarının yanına! La Prairie en pahalı krem markasıymış evrende ve herkesin ellerinin ihtiyacı varmış yumuşamaya. Böylece üç elma düşmüş gökten; biri balinalarıyla aşk yapan ve insanoğlundan daha zeki olan iki türün yunuslarla fareler olduğunu bilen ataca, biri on birinci boyut zırvalığıyla bizi uğraştıran Stephen Hawking’e, biri de Isaac Newton’la bize.

2010-03-26T20:42:00.002+02:00

"anarşi 'liderler olmadan' demek, 'düzen' olmadan değil.
anarşi iki yüz takınır. yaratıcı ve yıkıcı. bu yüzden yıkıcılar imparatorları devirirler, yaratıcıların daha iyi bir dünya oluşturabilecekleri molozlordan bir tuval yaparlar. molozlar elde edildiklerinde daha fazla yıkımı gereksiz kılarlar.."

v for vendetta'da okudum bunu. biraz salak ama biraz da güzel. bi yerinizde bulunsun belki de.

2010-03-13T21:37:00.002+02:00

tanrı da kaka yaparken çok mutlu oluyormuş.

bu bir masal parodisiyse ben de nutellayım.

2010-03-09T22:08:00.002+02:00

Bir var mıymış yok muymuş, işte bunu Charlize Theron bile bilmiyormuş, hatta aslında onun bildiği tek şey hiçbir şey bilmediğiymiş o da böyle bir kerizmiş ama neyseymiş. Robin Hood adlı bir genç, Pandora denen bir yerde, güzel bir ormanda yaşarken Hindistan’a gidip üçüncü gözünü açtırması sonucunda hayattaki amacı zenginden alıp fakire vermek haline gelmiş. Ama bunu o kadar abartmış ki, en sonunda tüm feodal sistem çökmüş, herkes komün hayatı yaşamaya başlamış. Gerçeğe dönüşen bir ütopya artık bir ütopya olmadığı için bu yaşantı da zamanla kabusa dönüşmüş. Fakat bu sırada meşgul olunacak başka bir şey olmuş, Bihter doğum yapmış. Ve Adnan bağırmış; “Çocuğum yeğenime benziyor!” Tam tamına o anda Pamuk Prensesi öpmek için eğilen yakışıklı prens aşırı desibelden ötürü kör olmuş. Cücelerse yılların abazalığıyla çok ayıp şeyler yapmışlar Pamuk Prenses’e, birisi de onu öpünce uyanıvermiş hemen. Namusunu temizlemek için en yakın nehre inmiş ancak orada da Herakleitos tarafından kovalanmış. Külkedisi ise mutlu bittiğini sandığı hayatının devamında aslında kötü kalpli kraliçe olmuş ve tüm bu olanları çekirdek çitleterek izliyormuş sihirli aynadan. 6.1 büyüklüğündeki Adnan Bey depreminden sonra şimdi de 8.8 şiddetindeki Şili depremi mahvetmiş uzak uzak diyarları. Bu sarsıntıda saçlarını uzattığı kulenin en tepesinden ağırlıktan ötürü beyaz atlı prensinin üzerine düşen Rapunzel sağ kalmış, ancak prens olay mahallinde ölmüş. Bu sırada orada geçmekte olan Behlül’ün sırtına atlamış ve bu iki çılgın aşık da dörtnala biteceğini sandıkları mutlu sonlarına doğru koşmaya başlamış. Ve bu günbatımında gökten üç elma düşmüş, biri penguenlerle kutup ayılarının aynı yerde yaşadığını düşünen zihniyetlere, biri aptal bir kutu içinde reyting adına inandırılan yalanlara inanmak için hazır bekleyenlere, ee biri de Charlize Theron'a.